Huisje, boompje, Trump

Dit keer wat minder spectaculair, toch even een update over het reilen en zeilen aan deze kant van de oceaan.

Nee, we gaan het niet over de verkiezingen hebben. Wat een fantastische show is het allemaal! Ongevraagd wordt er hier en daar toch wat tegen ons gezegd. Dat is altijd totaal naar de ene of naar de andere kant. Wat een bijzonder verkiezingssysteem om het zo te zeggen.

Ok, waar waren we. Ik dacht even gewoon een brief aangetekend op het postkantoor te kunnen verzenden. Jammer… bleek het weer 1 of andere feestdag te zijn op 10 oktober die niemand kent behalve een halve overheidsinstelling. Het was Columbus day. De beste man blijkt 524 jaar geleden precies op deze dag de eerste aanzet tot de huidige beschaving hiero te hebben gegeven door het hier te ‘ontdekken’. Presidentskandidaat Trump zal wel niet met zijn slogan ‘Make America great again’ bedoelen dat we naar die tijd terug moeten. Je weet het nooit hier. De post is een dag later alsnog verstuurd.

Op woensdag keek Ivar weer eens iets beter naar 1 van de vogelhuisjes waar vorig jaar een rat in had gezeten. Een maand of twee geleden dacht hij er een wangzakeekhoorn in te zien zitten. Nu leek er weer wat in te bewegen, dus dacht hij: ‘het is nu nog mooi weer genoeg voor onze vriend om een ander onderkomen te zoeken, laten we hem eens verjagen’. Dus stond Ivar even laten met een hamer klaar om de bodem eruit te meppen. Dat lukte in een klap. Er viel van alles uit het huisje. 5 jongen om precies te zijn. Eentje kon zich nog net vasthouden een het plankje dat de onderkant was, moeder wangzakeekhoorn zat versuft aan de bovenkant van het plankje wat te stressen. Even goed kijken leverde 3 jongen aan diverse takjes in de boom op, 2 lagen er op de grond. Ai, dat was toch echt niet de bedoeling. Ik begon al te denken wat ik zou doen als het er over een uur nog zo bij zou liggen. Gelukkig kwam moeders weer bij zinnen, die verdween even en kwam toen terug om de jongen 1 voor 1 naar een veilig onderkomen te brengen. Dit gaf wat tijd om foto’s te maken. Nadere analyse leverde op dat het moest gaan om Noord-Amerikaanse vliegende eekhoorns. Mooie dierenvriend die Ivar.

Op vrijdag had een Amerikaanse collega van Nadine bedacht om bij hem thuis Fish Fry te gaan doen. Een andere collega had al z’n frituur spul meegebracht. Zo kon het gebeuren dat we met zo’n acht personen heerlijk en niet eens heel slecht hebben gegeten. Bere gezellig.

Op zaterdag 15 oktober was er bij ons clubhuis een Herfst mini festival. Bewoners waren uitgenodigd om met eigen onderneming, verkoopwaar, promotie of hobby’s een plek te huren. Ivar deed uit interesse mee met z’n triathlon coaching onderneming. Het was een leuk geheel, leuke gesprekken gevoerd, het is nog afwachten wat het oplevert. Op zich was het ook wel leuk om op mijn mooie fiets met pakkendrager een tafel en wat ander materiaal vanaf huis die kant op te fietsen. Een paar honderd meter moet wel lukken. Het leverde een paar mooi verbaasde blikken op.

Nadine had een collega uit Nederland over die ook het weekend hier bleef. We hebben samen geluncht en daarna zijn we met zijn drieën naar de schietbaan gegaan. Altijd leuk voor de jongens. Nadine heeft even gekeken, maar dit is toch echt niet haar ding.

Het was ook de tijd om onze belastingpapieren ingevuld en bij de juiste autoriteiten te krijgen. Het was een behoorlijke verbazing dat we tot 3 keer toe de accountant op eenvoudige fouten moesten wijzen. In poging 4 leek het allemaal ok en kon Ivar op de dag dat het verstuurd moest worden via het kantoor van Nadine naar het postkantoor. Online konden we de zending volgen. Ook hier ging het niet helemaal goed. De envelop moest naar de staat Kansas, dat ligt ongeveer midden in het land. De verbazing was dan ook best groot dat we tot twee keer toe een melding kregen dat de envelop op het eiland Puerto Rico was. Uiteindelijk kwam het goed.

Op dinsdag 18 oktober was het heerlijk weer, mooie gelegenheid om met de tijdritfiets naar Columns drive te gaan. Het is hier net zo vlak als in Nederland. Bijna onvoorstelbaar, maar wat is het lekker om op een vlakke weg te fietsen. Ondanks dat het steeds een paar kilometer heen en weer was, ging het weer lekker. Achteraf een mooie Frappucino van Starbucks!

Weer een paar dagen later gingen we ’s avonds eten met een collega van Nadine in Marietta. Ivar ging vooraf nog even langs Kennesaw mountain om de nieuwe lens van de camera te testen.

Op zaterdag 22 oktober gingen we op weg om te gaan wandelen. Op het laatste moment besloten we om nog een omweg te maken om naar een body warmer voor Nadine te kijken. Resultaat was dat Nadine zonder bodywarmer de deur uit ging, maar Ivar wel een nieuw sporthorloge bij zich had. Het moet niet gekker worden. Het wandelen deden we bij West Palisades. Min of meer midden in de stad, verbazingwekkend om dan toch mooie natuur te vinden. Het was een mooie wandeling, eerst onder de snelweg door met mooi zicht op de rivier, daarna aardig wat klim- en daal werk erbij. We liepen min of meer langs de rivier. Toen we terug waren hebben we via facetime nog even gesproken met Anneke in Almere.

Een week later hadden we een nieuw plan om voor een bodywarmer te gaan shoppen voor Nadine. Eerst gingen we wandelen bij Rope Mill. Hier was vroeger een watermolen, nu zijn er wandelpaden, maar vooral ook diverse parkoersen voor mountainbikers. Na de wandeling ging het via de Starbucks in het outlet shopping centrum naar diverse winkels. Bij Eddie Bauer was het top: niet druk en mooie kleding voor dames en heren. We kwamen beiden met o.a. een bodywarmer naar buiten. Nadine smeerde met hulp van twee verkopers voor Ivars gevoel hem bijna een bodywarmer aan, maar het moet gezegd worden: hij zit goed. ‘s Avonds kwamen Stuart, Michelle en 9 maanden oude Lily op bezoek. De deur was nog niet open, of Lily werd bij Ivar in z’n armen gedrukt. Geen probleem. We hebben zelfgemaakte pompoensoep gegeten.

Op zondag stond er American Football op het programma. Stuart en Ivar gingen naar een wedstrijd op het hoogste niveau kijken: De Atlanta Falcons speelden tegen de Green Bay Packers. Wauw, wat een belevenis weer. Jammer dat het opvalt dat fans van beide teams kriskras door elkaar lopen en dat er nul problemen zijn. Ook on Europees is hoe iedereen zich door politie laat leiden zonder erover te zeuren. Er is heel veel aan te merken op van alles en nog wat in Amerika, maar wat sport beleving betreft is het hier veel beter dan in Europa. We werden verwend met een mooie wedstrijd. Er werd over en weer gescoord op diverse manieren en de teams waren echt aan elkaar gewaagd. Op het allerlaatst won de thuis club. Fantastische sfeer in het stadion.

De volgende dag was het Halloween. Op het werk van Nadine word er altijd een hele show van gemaakt met zelfs een verkleedwedstrijd met serieuze prijzen. ’s Avonds kwamen er stapels met kinderen langs de deur. Allemaal in meer- of mindere mate verkleed. De bedoeling is ‘trick or treat’ te roepen, dus ‘truuk of beloning’ en dan snoep te krijgen of uit te zoeken. Bij ons was dat dus uitzoeken. Sommige kinderen zijn verlegen en/of bescheiden, anderen gewoon brutaal in de hoeveelheid die ze pakken of willen pakken. Het waren een paar leuke uurtjes.

Een paar dagen later ging Nadine lunchen met ex-collega Melissa en haar paar maanden oude zoon Evan. Plaats van handeling: Marietta. De lunch was gezellig en lekker.

Op vrijdag 4 november was het plan om de barbecue te gebruiken om een pizza te bakken. Toen Ivar ’s middags de BBQ buiten zette vond hij het wat raar ruiken buiten. Na een aantal minuten was duidelijk wat de oorzaak was: er lag een verdronken wangzakeekhoorn in gieter. Gatver! Dat zag er niet fijn uit en rook ook niet zo lekker. Na even denken kon Ivar zich herinneren dat hij een paar dagen eerder wel een paar keer een hoog en raar gepiep had gehoord. Toen is hij niet gaan kijken. Met een klein beetje schuldgevoel werd het dooie beestje dus plechtig ver achter in de tuin losgelaten. Bah!
De pizza was weer prima. Weer was dezelfde collega van Nadine onverwachts in de stad, dus die heeft meegegeten en gebruik gemaakt van de wasmachine.

Op zaterdag zijn de twee mannen alweer naar de schietbaan gegaan. Dit keer voor Ivar een nieuwe schietbaan. Het zag er hier prima uit. De uitleg en instructie was bizar. De man die dat deed was in deze verkiezingstijd (ja, het gaat er alweer over) ongelooflijk lomp. Hij zei dat Obama half Moslim was, want voor de andere helft was hij homo….. ook vond hij het een goed plan om in America alle drugs te legaliseren, want dan konden de democraten zichzelf massaal een overdosis toedienen…. Ai, ai ,ai, dan staat je verstand stil. Verder aardige vent hoor, maar jullie begrijpen waarom het leuk is om hier tijdelijk te wonen.

Op zondag zijn we ruim een uur naar het noorden gereden om te gaan wandelen bij de Amicalola Falls. Vanaf het bezoekers centrum liepen er diverse routes naar de bovenkant van de waterval. Op de heenweg kozen we voor een vlakke aanloop, met daarna 600 traptreden om boven te komen. Vanaf boven hadden we een mooi uitzicht met fantastische herfstkleuren daarbij. Overigens is het geen gigantische waterval, maar toch mooi om te bekijken. Vanaf boven liepen we via de andere kant van de waterval en bijbehorende waterstroom terug over een stijl pad door het bos. Mooie route! Toen we terug waren bij de auto, zijn we met de auto over het asfalt nog een keer naar boven gereden. De weg was op sommige stukken volgens de verkeersborden 25% stijl. Op de terugweg hebben we maar weer eens een Starbucks bekeken. In de avond was er weer pizza van de BBQ.

Nu nog even bijkomen van de nieuw verkozen president. Da’s wel heel onverwachts. Eens kijken welke veranderingen het gaat opleveren.

Tot binnenkort.