Camper trip Chicago Seattle

Road trip Chicago – Seattle

En we gaan in volle vlucht door: twee dagen nadat Theo en Corrie naar huis waren, zaten we zelf weer in het vliegtuig. Deze keer op weg naar Chicago. Nadine had op Facebook een aanbieding gezien om een camper vanaf de fabricagelocatie naar het westen te rijden. We kozen ervoor om in 11 dagen van Chicago naar Seattle te gaan.

We hadden een vlotte vlucht naar Chicago. Op de luchthaven van Chicago leken we even op beginnende reizigers: lees geen bordjes, want dan kom je er zeker niet. We konden eerst de uitgang niet vinden. Toen we die wel gevonden hadden, waren we precies op tijd om de koffers van de bagageband te tillen. We zijn toen met de taxi naar Cruise America gereden. We waren er mooi op tijd. We kregen er snel en makkelijk uitleg. De camper zag er nagenoeg hetzelfde uit als degene die we in 2013 bij hun zusterorganisatie in Canada hadden gehuurd. We waren vlot op weg in de hagelnieuwe camper (176 mijl op teller). We hebben boodschappen gedaan bij Whole Foods en Walmart. Daarna de I-88 op naar het Westen. Bleek gedeeltelijk een tolweg die op 1 punt alleen muntjes aannam die we niet bij ons hadden. Deze tol hebben we later via internet kunnen betalen.

Het was regenachtig weer. We zijn tot afslag 211 in Iowa gereden en daar op het Iowa lake county park gaan staan. Was echt in middle of nowhere. Waarachtig waren er nog andere gasten. Voor $10 konden we er overnachten. Het was vies koud buiten. Nog even gewandeld in een miezerregen. s ‘Avonds warm gedoucht in toilet/douche gebouw en ons zo goed mogelijk ingegraven in bed. S ‘nachts was het bijna te koud voor ons. ‘S morgens vlot vertrokken en stopten na een paar kilometer zodat Nadine een paar foto’s kon maken. Een minuut later merkte Nadine dat haar sjaal weg was. Teruggereden, gelukkig lag de sjaal op de weg.

Naar Des Moines gereden en bij de Walmart extra deken gekocht. Daarna in de regen naar de Starbucks gewandeld. Hiernaar door naar het centrum van Des Moines, Nadine in een prachtige straat in de regen afgezet bij een breiwinkel die ze online gevonden had. Daarna samen geluncht op een parkeerplaats. Vanaf daar in een ruk over highway 80 doorgereden naar Grand Island in Nebraska. Daar bij Panera Bread gegeten. Toen getankt en gas bijgevuld. Vervolgens de camping op. Daar liepen een stuk of 20 grote kalkoenen vrolijk rond. Even met de beheerder gesproken. Die zei dat er sneeuw verwacht werd laat op de avond, ‘s-nachts en vooral de volgende dag. We hebben een plekje gezocht en samen afgesproken dat we om 6.00u de wekker zouden zetten, naar buiten kijken en dan beslissen om wel of niet te rijden. Samen nog even naar de poort gewandeld om te kijken hoe laat die ‘s-morgens open ging. Beiden lekker gedoucht in het toiletgebouw.

Veel wind s nachts. Door de extra deken lekker warm en voldoende kunnen slapen. Om zes uur lag er geen sneeuw, dus stonden we op. Redelijk vlot ontbeten. Om 6.45u reden we de camping af. Veel wind. Regen ging langzaam over in natte sneeuw. Ook witte daken en velden gezien. We reden langs drie auto's die van de weg waren geraakt. Ook kwam een sneeuwschuiver met opgetrokken schuiver ons tegemoet. Best uitdagend rijden. Na een uur of anderhalf werd het weer beter gelukkig. We reden zeker 100 mijl parallel met een twee-baans spoorlijn. We hebben een aantal treinen voorbij zien komen waarvan Nadine een paar keer de wagons telde. Elke keer waren het er meer dan honderd! We namen de afslag richting Valentine. Deze dag door een paar troosteloze dorpen gereden, om depressief van te worden. Bij White River in South Dakota broodjes gesmeerd en gegeten. Daarna doorgereden naar Badlands National Park. Fantastische uitzichten! Eerst Prairie Dogs gezien, vele tientallen. Later zagen we er nog honderden! Daarna geiten gezien, daarna in totaal 7 Bisons! Ook zagen we een coyote weglopen.
Toen we achteruit wilden gaan rijden, omdat Nadine de bizons nog wat beter wilde zien hoorde ze een rare tik, even later rook Nadine een rare lucht. We stopten en Nadine zag wat druppelen onder de motor, bleek er iets van de koelvloeistof lek, geen idee wat. Daar stonden we dus met een camper met net 1000 mijl op de teller. Hulpservice van verhuurder gebeld. Paar uur gewacht.
Terwijl we stonden te wachten stopten er een paar auto's. In één ervan bleken in Colorado wonende Nederlanders te zitten.
We hebben zeker vier uur gewacht terwijl Nadine af en toe contact had met de verhuurder. We werden ook nog gebeld door het sleepbedrijf dat zei onderweg te zijn. Het was al donker toen de sleepauto aankwam. Serieus gevaarte. Aardige man. Het was nog wat gepruts, hij schroefde o.a. de aandrijfas los van de achterwielen. Toen alles goed vastzat konden we onderweg. Door het verhuurbedrijf was aangegeven dat we naar een camping in de dichtstbijzijnde plaats werden gebracht en dat dan op maandag gekeken werd waar de camper gerepareerd kom worden. Nadine had al lang uitgezocht dat dat zeer waarschijnlijk Rapid City zou worden, omdat er geen andere Ford garages in de wijde omtrek waren. Ook de sleepwagen chauffeur dacht dat. Hijzelf was ook uit Rapid City komen rijden. Het lukte helaas niet om toestemming te krijgen voor verder vervoer. Niet getreurd, we stonden even later op een lelijke camping in Wall, South Dakota.

De volgende morgen belde Nadine weer met de camperverhuurder. Die zouden bellen als er duidelijkheid was. Ivar was ondertussen even een rondje gaan hardlopen. Vlakbij de camping bleek het reuze leuke centrumpje van Wall te liggen. Met gemak lukte het om er twee keer doorheen te rennen. Intussen had Nadine gehoord dat de sleepwagen ons weer zou komen halen om ons naar Rapid City te brengen. Lekker handig, hadden we gisteren al bedacht, maar naast een verhuurbedrijf bleken er ook een verzekeringsbedrijf en Ford road side assistance in de beslissingen een stem te hebben. Omdat Ivar enthousiast was over het centrum, werd Nadine toen nog maar even op pad gestuurd om dat te bekijken, terwijl Ivar bij de camper bleef. Niet heel veel later kocht Nadine prachtige cowboylaarzen en kon Ivar naar Nadine bellen om te zeggen dat de sleepwagen er weer was. Bleek dezelfde wagen en chauffeur te zijn. Zo reden we ruim 50 mijl naar Rapid City. Bijzondere ervaring. De chauffeur bleek oorspronkelijk uit Texas te komen. Onderweg zag Ivar in de verte een groot vliegtuig vliegen. Hij dacht het te herkennen, maar hield het voor onmogelijk. Niet heel veel later was hetzelfde vliegtuig van een stuk dichterbij te zien en werd het bevestigd door de chauffeur: een B1 bommenwerper. Wauw! Ivar helemaal blij, nog nooit eerder vliegend gezien. Blijkt er 1 van de 2 basissen in Amerika waar die dingen vliegen nou precies hier te liggen, leuk! We kwamen bij een hele mooie en gloednieuwe Ford garage uit. Toen bleek dat er tijdens de rit achter de sleepwagen een buiten paneel die er voor de koelkast zit verdwenen was! Kan er ook wel bij. De camper stond zo in de garage binnen en er werd direct aan begonnen. Even later kwam het niet goede nieuws: het onderdeel dat kapot was hadden ze niet voorradig en was ook niet in de omgeving te krijgen. Het was met spoed besteld om de volgende dag te laten binnenkomen. Normaal zou dat tussen 10 en 13.00u zijn. Daar stonden we dan. We zijn maar naar de Starbucks gelopen voor koffie. Ondertussen hadden we veel contact met de verhuurder, omdat we scenario's duidelijk wilden hebben.
Na de Starbucks doorgelopen naar een autoverhuur. Hadden niets beschikbaar zou pas om 17 uur iets beschikbaar komen. Tijdens het teruglopen veel wind en een beetje regen. Daarna pannenkoeken gebakken.
Om 17 uur autohuur weer gebeld was alleen een mini Van beschikbaar a 120 dollar. Toen heeft Nadine via de website een intermediate auto geboekt en dat was 50 dollar. Toen gebeld en vertelden ze dat ze deze niet hadden, maar ja we hadden een bevestiging en dus kregen we de mini Van. Daar zijn we mee naar Mount Rushmore gereden. Onderweg vele herten gezien. Mount Rushmore was ook indrukwekkend. Da’s de plek waar vier Amerikaanse presidenten in een rotswand zijn uitgehakt. Laat op de dag en buiten het seizoen was het niet druk, maar kijkend naar de parkeerplaatsen die er bij aangelegd waren moet het er in het hoogseizoen razend druk zijn. De weg terug was schitterend met nog meer herten. Nog even via de Target om water te kopen.

We hebben overnacht op het terrein van Ford en dinsdagmorgen zijn we naar de air force base gereden en daar hebben we de B1 zien vliegen. Was erg indrukwekkend. Vooral het opstijgen met vier motoren met naverbrander aan was bruut. We zijn er ook in een klein vliegtuigmuseum geweest. Daarna naar een camper repair gereden voor advies over ons missende paneel. Zij raden vliegen gaas en duct tape aan. Toen naar de Starbucks en koffie gedronken en gesurfd op het internet. Ook even contact met het thuisfront en ze ingelicht dat we gestrand zijn. Daarna lekker pizza gegeten bij Blaze pizza. Om 13 uur weer terug naar de Ford en toen stond de camper in de garage. Bleek het onderdeel binnen en gemonteerd te zijn. Ze moesten alleen nog een test rit maken. Wij zijn ondertussen de spullen voor het paneel gaan kopen en hebben ook twee broden gekocht. Toen we weer terug kwamen was de camper goedgekeurd om mee verder te rijden. Top. Ivar heeft het gaas gemonteerd en Nadine ging voorruit om de auto weer terug te brengen om 14.44u reden we weer. Op weg naar North Dakota. Niet de eerste keer deze reis reden we langs een gigantisch grote caravan/camper handelaar. Vele honderden exemplaren stonden ook hier op een nieuwe eigenaar te wachten. Op de staatsgrens van North Dakota met Montana hebben we een broodje gegeten. We zijn doorgereden tot het donker was en toen waren we in Miles City in Montana. Lekker geslapen.

Woensdagmorgen eerst op weg naar Little Bighorn Battlefield. Indrukwekkend en vooral opvallend hoe lang het heeft geduurd voordat de oorspronkelijke bewoners (indianen) zijn toegevoegd aan het monument. Daarna naar Billings voor yoghurt, Starbucks en benzine. Bij de pomp mochten we maar voor een maximum usd 100 tanken. Daarna zijn we doorgereden naar Yellowstone. Bisons met jongen langs de weg. Daar bleek de camping Mammoth campground vol te zitten. Gekookt en gegeten in Mammoth, terwijl er heel dichtbij elks aan het grazen waren. Toen we terugreden stonden er een hele rits mensen en auto's langs de weg. Matig geparkeerd, maar toen wel dichtbij een mooie plek om een grote grizzly beer te zien die aan een karkas aan het eten was. Daarna terug gereden naar Gardiner voor een camper plek. De duurste sinds het begin van onze vakantie. Ivar is nog gaan hardlopen.

Donderdagmorgen reden we om 6.45u de camping af. Mooie slingerweg Yellowstone in. Linksaf afgeslagen in de richting van de Noord Oostelijke ingang van het park. Weer mooie weg. Na een paarkilometer zijn we op een parkeerplaats gaan staan en hebben daar ontbeten. Onderweg heel veel bizons en elks en ook een paar prong Horns gezien. Ook zijn we gestopt op een plek waar een heel aantal mensen vanaf zeker 50 meter naar een slapende en half zichtbare zwarte beer stonden te kijken. We hebben heel even meegekeken, maar zijn toen verder gereden. Op een bepaalde plek een stuk verderop stonden vele mensen met camera's en verrekijkers. Net voordat we aankwamen waren er 8 wolven gezien. Ook was er op enorm grote afstand en nauwelijks herkenbaar met een verrekijker een grizzly beer te zien. Na even wachten hadden we geluk: de wolven waren op grote afstand weer te zien. Indrukwekkend! Toen ze bijna weg waren zijn we een stukje teruggereden om te kijken of we ze weer zagen. We troffen er een Nederlandse student. Na een hele tijd wachten zagen we heel even 1 wolf, maar die verdween ook zo weer. We zijn nog iets verder terug gereden. Daar stonden weer tientallen mensen klaar om de wolven te zien langskomen. Er gebeurde niets. Na verloop van tijd zijn we maar weer richting de noord oostelijke ingang gereden. Weinig verkeer daar. Omgedraaid en geluncht. Toen we een stukje teruggereden waren zag Nadine een parkeerplek waar ze met haar voeten in het water kon. Koud! Even verder zagen we mensen die een Osprey met jongen op een nest aan het fotograferen waren. Ook leuk.
Bij het bezoekerscentrum in Mammoth geweest. Toen we doorreden kwamen we een enorme berg auto's tegen: er stonden twee Grizzlies vlakbij de weg. We konden parkeren en hebben foto's gemaakt. Daarna naar de camping in Madison. Gekookt en gegeten. Daarna naar de Old Faithfull geiser gereden. We hebben niet gewacht tot die weer ging spuiten. Dat hadden we tijdens onze wintersporttrip in 2016 al gezien. Toen we net weggereden waren stond er een coyote op de weg. Top!

Vrijdagmorgen reden we om 7.15 u weg. Even verderop hebben we op een parkeerplaats langs het water ontbeten. Een uur later waren we in West-Yellowstone. Ivar had er een fiets gereserveerd. Hij heeft ruim 3 uur gefietst in Yellowstone National Park. 1 keer liepen er wel 15 bizons op de weg. Best spannend om die in te halen. Fietsen was heerlijk. De dame bij de verhuur zei dat het de beste dag van het jaar was tot op dit moment. Mooi geluk dus. Nadine heeft in West Yellowstone rondgewandeld en een ketting en ring gekocht. Leuk gewinkeld. Ivar heeft zich in de camper gedoucht. Daarna zijn we richting Bozeman vertrokken. Toen via Helena (29 gr C en Starbucks) uitgekomen op een mini stadscamping in Drummond. We zijn de enige gasten deze nacht. Bijzonder hoor.

‘S nachts rolden er op enige afstand een heel aantal treinen voorbij, maar toch goed geslapen. Via de wederom mooie snelweg naar Coeur d’Alene gereden. Daar koffie gedronken. Vervolgens de staatsgrens over van Washington. Bijna elke keer deze reis dat we een staatsgrens over gaan is het verplicht om als je een boot hebt deze te laten inspecteren op algen en stilstaand water. Ook op de overgang van Idaho naar Washington troffen we weer een inspectiestation. Nadine heeft in Spokane een heel mooie breiwinkel bezocht. De nodige tijd besteed, maar slechts twee bolletjes gekocht deze keer. Door naar het Sun Lake state park. Onderweg o.a. een vliegtuigje gezien dat een gewas aan het sproeien was. Vlakbij het Sun Lake State park hadden we een mooi uitzicht over wat lang geleden blijkbaar een grote waterval was. Daarna naar de camping, waar enige tientallen anderen met campers, caravans of tenten ook overnachten. In de avond hebben we nog even gewandeld en daarbij veel jonge ganzen gezien.

‘S-morgens ging Ivar hardlopen langs het meer dat bij de camping lag. Daarna op pad. Leuke dorpjes gepasseerd, voor het eerst geen troosteloosheid te zien. Koffie gemist, want het was onmogelijk te parkeren in het heel drukke en toeristisch Bavarisch dorp Leavenworth. Doorgereden over de 2. Bij 3 watervallen gestopt. Wauw, mooi, wat een geweld. Veel en mooi groen. En dan komt er een bijna een einde aan de vakantie, getankt inclusief propaan. Alleraardigste tankmedewerker. In Monroe koffie gedaan en niet heel veel later sushi gegeten. Uitgekomen in Snohomish voor overnachting in het Flowing Lake County Park. Alweer een dag met volop zon!

De volgende morgen ingepakt op de camping en afgewassen. Daarna richting een dump voor het toilet langs de snelweg. Bleek er niet (meer) te zijn. Dan maar met volle tank naar verhuurder. Was geen probleem. Totaal 4295km gereden in 11 dagen. Uber naar luchthaven genomen. Daar waren we voor 11.00u, terwijl het vliegtuig naar Atlanta om 15.00u vertrok. Koffie gedronken, boekje gelezen, beetje breien. Nadine voor lunch een tosti gekocht en Ivar een pizza. Daarna hadden we een prima vlucht naar Atlanta en waren we redelijk laat op de avond weer thuis. Op naar het normale leven.