Nederland trip en vrienden

Nederland, serieuze acties.

En toen waren we alweer bij de laatste gezamenlijke trip naar Nederland, wat vliegt de tijd toch! Na een goede vlucht stonden we op donderdagmorgen 31 augustus op Schiphol. Bij de auto verhuur was Nadine scherp: we hadden nog een paar tegoed bonnen voor een gratis upgrade. Door goed luisteren en duidelijk te zijn lukte het Nadine om zonder extra kosten een Volvo V90 als huurauto te hebben, dat kan zeker slechter. Mooi!

We zijn van Schiphol naar Anneke in Almere gereden. Daar hebben we wat boodschappen gedaan. Vrijdagmorgen zaten we in de auto op weg naar Friesland, Corrie en Theo zijn bijna 50 jaar getrouwd, daarom een zeilweekend met z’n tienen! De broers hadden afgesproken in Lemmer om te lunchen. Leuk, gezellig en lekker. Daarna zijn we met drie auto’s doorgereden naar Makkum. Daar waren Theo en Corrie al in de haven waar de huurboot lag. Het was een grote platbodem van 15 meter! Wauw, da’s serieus.
Harald en Brenda hadden een cadeau mooi ingepakt: zeiljacks voor Corrie en Theo met achterop tekst gedrukt: ‘Sailing Team’ en ‘est. 1967’. Daarboven stonden vier vlaggetjes die de naam ‘Vial’ in signaal uitdrukt. Top! Pa en ma vonden de jassen enorm mooi, maar hadden niet direct door dat er nog 8 jassen in dezelfde doos zaten. Zo hadden we dus ook een cadeau voor onszelf. Met z’n tienen in dezelfde zeiljacken voor het weekend.
De eigenaar deed wat irritant en arrogant, maar met Harald als kapitein van de familie in dit geval kwam het helemaal goed. Allereerst liet hij zich niet omver kletsen over vaar vaardigheden. Op zich logisch want Harald en Brenda hebben zelf een boot. We hadden ook een uur instructie besteld. Zo konden we even oefenen om ons eigen te maken met de boot onder begeleiding van een externe professional. Met Harald aan het roer hebben we een paar rondjes gedraaid, een paar keer aangemeerd om zo gevoel voor de boot te krijgen. Dat ging prima. We hebben de instructeur afgezet en zijn toen vertrokken. Eerst gingen we naar Kornwerderzand. Daar moesten we door de sluis. We kregen in ons eentje de kleinere sluis toebedeeld. Met z’n allen ging het prima door de sluis. Daarna ging het op weg naar Harlingen. Wauw, wat lekker, gezellig en mooi zo op de boot met z’n tienen! In de buurt van Harlingen kregen we bericht dat we in de Noorderhaven konden aanmeren voor de nacht. Dat is midden in Harlingen! We moesten eerst twee ophaalbruggen door en kwamen toen in de smalle haven. Nou, grote broer liet even zien hoe je als een professional een boot keert. Wauw, met nauwelijks ruimte om te maneuvreren draaide Harald de boot alsof hij nooit anders gedaan had. Ongelooflijk, super knap!

Toen we aangemeerd waren hadden we een auto van een pizzeria gezien. Op nog geen 100 meter afstand zat een pizzeria. Niek, Marit en Constantijn gingen 8 pizza’s halen die we mooi verdeeld hebben. Daarna hebben we nog een stukje door het dorpje gelopen. Er was een wielerwedstrijd aan de gang en er was kermis. We hebben een ijsje gegeten en konden daarna gaan slapen in de 5 verschillende hutten.
Zaterdagmorgen konden we op de wal vlakbij douchen. Ook de bakker zat mooi dichtbij. Ivar en Brenda zijn brood gaan halen. Oh, wat zag het er weer lekker uit. Brenda dacht dat het geen goed idee was om pudding broodjes erbij te halen. Toen we terug waren bij de boot ging Brenda nog even op weg naar de Albert Heijn voor o.a. boter. Ivar ging toen met Marit en Niek terug naar de bakker om toch nog pudding broodjes te kopen. Ruim halverwege het ontbijt kwamen toen ‘plotseling’ de pudding broodjes op tafel. Mooi gezicht van Brenda erbij, leuk!

We zijn vertrokken richting Vlieland. Op de radarbeelden konden we zien dat er een stevige bui aan kwam. Harald en Brenda hebben hun volledige zeilpakken aangedaan en stonden met z’n tweeën in de bui, terwijl de rest lekker binnen zat. De bui was eigenlijk ook zo weer voorbij. Even later hebben we de zeilen gehesen en hebben we lekker gezeild. Daarna hebben we ons in de buurt van Vlieland aan de grond laten lopen. Het werd nog verder eb, dus dat was geen probleem. Op Theo en Desiree na is iedereen van de boot en in het water gegaan. Heerlijk!

Toen het water weer opkwam hebben we geprobeerd om door ondiep water Vlieland te bereiken. Dat ging niet zoals gewenst, dus zijn we omgedraaid en hebben toen via een grote boog en de officiële route Vlieland bereikt. Onderweg zagen we nog een zeehond, leuk!
In de haven van Vlieland liet Harald wederom zien hoe je een boot draait. Even later kwam er een andere huurboot binnen en die lui begrepen het duidelijk niet. Met wat gehannes en commentaar van andere booteigenaren lukte het hen om hun boot te draaien. Prutsers.
’s Avonds zijn we naar Oost-Vlieland gewandeld. Daar hebben we lekker gegeten. Nadine en Brenda zijn daarna naar de vuurtoren gelopen terwijl de rest rechtstreeks terugliep. Onderweg was er nog even regen. De radarbeelden lieten zien dat het de enige regenbui in heel Nederland was op dat moment. Ook zagen we vuurwerk bij Harlingen. Dat was op zeker 20km afstand! Terug in de donkere haven bleek de krachtige zaklantaarn van Constantijn heel leuk om in het water te schijnen. We zagen vele krabben, visjes en ook een paar palingen onder water. Op de kant liep er ineens een rat.

Zondagmorgen zijn we na het ontbijt vertrokken. We hebben bij een slappe wind de zeilen gehesen. De stroming zorgde ervoor dat we achteruit in plaats van vooruit gingen. Toch even lekker. Daarna ging de motor aan en konden we een paar uur tegen de wind in motoren. Net voor zes uur waren we weer bij Kornwerderzand. Daar door de sluis en zo waren we weer in Makkum. Fantastisch weekend op de boot! We zijn met Corrie en Theo nog gaan eten en zijn toen weer naar Almere vertrokken.
Op maandag ging het naar Veghel. Tijd voor Nadine om ons nieuwe huis te bekijken. Het was leuk om de huidige eigenaren te spreken en het hele pand te bekijken. ’s Avonds had Nadine afgesproken met ex-collega’s om wat te eten. Dat was goed gezellig. Bij het toetje mocht Ivar ook nog even langs komen.

Dinsdag tot en met vrijdag heeft Nadine lekker gewerkt. Het was weer leuk om in Veghel op kantoor te zijn. Dinsdagavond zijn we met Mirthe en Danique naar de Pannenkoekenbakker geweest.
Donderdagavond heeft Nadine een schoonheidsbehandeling gekregen van Amy, die tegenwoordig schoonheidsspecialiste is. Zeker voor herhaling vatbaar.
Dezelfde avond is Ivar met Harm gaan biljarten. Het was weer leuk, deze keer verliep de wedstrijd in het voordeel van Harm.
Vrijdagmiddag zaten we bij de makelaar om het koopcontract te ondertekenen.
Vrijdagavond hebben we bij Harm en Amy gezellig met z’n zessen gegeten. Er werden weer mini-pizza’s gemaakt aan tafel naar wens van de deelnemers. Pizzaretta heet het. Lekker en gezellig!

Zaterdagmorgen ging de reis richting Emmen en daarna door naar Loon. Onderweg lekker geluncht in Epe en toen bij Margriet en Arend Jan op visite. Daarna door naar Loon waar ’s avonds lekkere tong werd gegeten met een deel van de familie. Zondagmorgen werd de groep uitgebreid. Willemien, Bart, Martin en Emma kwamen ’s ochtends en ietsje later stonden ook Aad en Tineke op de stoep. Lekker met zijn allen geluncht en toen kwamen ook Samarijn en Thom erbij. Nadine heeft een tijdje samen met Thom zitten breien. Wat was het weer gezellig.

Op maandagmorgen reden we weer naar Veghel. Op dinsdag had Ivar op de valreep nog een gesprek bij z’n nieuwe werkgever! En dan met de wens om zo spoedig mogelijk te beginnen. Resultaat is dat wij tweeën vanaf 22 oktober tot 16 december 6 uur tijdsverschil met elkaar hebben. Op woensdag waren we mooi op tijd op Schiphol. Voor de verandering was het totaal niet druk. We hadden een goede vlucht terug en zo waren we weer in Woodstock na alweer een mooie tijd in Nederland. Bedankt allemaal!

Terug bij huis ging Ivar met de hogedrukspuit aan de gang om de voet van het zonnescherm en het beton eronder schoon te spuiten. Na 10 minuten controleerde hij of de transformator niet te warm werd. Dat bleek niet het geval. Maarrrr…. Nog geen 5 minuten later viel ineens de trafo uit. Binnen in huis waar de trafo stond stonk het enorm naar smeltend plastic. De trafo was aan het smelten!!! Nou, ook weer een ervaring. Dus op de valreep van terug verhuizen naar Nederland konden we nog een transformator bestellen. Mmmm, niet heel leuk. Een paar dagen later is de klus afgemaakt.

Het opvolgende weekend ging Ivar naar Clemson om een American Football wedstrijd op universiteitsniveau te bekijken. Clemson is de regerend nationaal kampioen en de spot is echt groot aan deze kant van de oceaan. Onze vriend Mike uit Louisville heeft een dochter die in het dansteam van de universiteit zit. Een soort van cheerleader, maar net anders. Hoe dan ook, ruim 4 uur voor de wedstrijd was Ivar in Clemson. Op dat moment was het al moeilijk om een parkeerplek te vinden. Dat lukte gelukkig net. Daarna samen met Mike en z’n vrouw Lori naar het gebouw gelopen waar ze lunch zouden hebben met dansers en cheerleaders. Ook de ouders van Mike waren daar. Super geregeld die lunch: iedereen neemt iets te eten mee, iedereen zet dat op een lange rij tafels, delen en uitzoeken wat je eten wilt. Leuk concept! Nou, nou, de jongetjes keken hun ogen uit, wauw wat een bult mooie meiden. Mike nam nog even de moeite om me te wijzen op een teamgenoot van z’n dochter Ashley. Die teamgenote was vorig jaar blijkbaar tweede geworden bij de Miss America verkiezing. Nou Mike, ze ziet er ook wel aardig uit, maar zo wordt ook jouw dochter bekeken hoor, hahaha. Het was leuk. Na de lunch zijn we richting stadion gelopen. Daar kwamen door een haag van toeschouwers de spelers aangelopen. Iedereen uit z’n dak voor een paar jongelui, hahaha. Mooie ervaring. Daarna zijn we naar het tailgate gebied gegaan. Dat is ook weer eten, maar dan naast je auto. De meeste mensen hadden er ook nog een televisie bijstaan om zo andere college football wedstrijden te kunnen volgen. Hierna heeft Lori me een stukje van de campus laten zien, o.a. waar Ashley dit jaar en vorig jaar woonde. Super dicht bij waar ze colleges volgt, nog geen 100 meter lopen. Via Starbucks kwamen we bij de andere kant van het stadion uit. Daar marcheerden de muziekband (misschien wel 200 muzikanten), de cheerleaders en dansers richting stadion. Ook weer imposant. Toen was het voor ons tijd om het stadion in te gaan. En ook dit niet heel flauw: ruim 80.000 toeschouwers! Het was een leuke wedstrijd om te zien. Na de wedstrijd kon iedereen het veld op. Daar was het schattig om te zien hoe kleine kinderen heel verlegen aan Ashley en andere dansers en cheerleaders om handtekeningen of een foto vroegen. Vanwege verkeer zijn we nog even naar de tailgate gegaan. Een uurtje later ging het weer richting huis en ruim 2 uur later stond de auto daar weer op de oprit.
Nadine heeft gezellig met Stuart en Michlle op zaterdagavond een hapje gegeten in Woodstock.

De donderdag daarna vertrokken we richting Louisville. Onderweg sloeg er vanuit het niets iets tegen het raam. Zonder harde klap hadden we twee sterretjes vlak naast elkaar zitten. Terwijl Ivar stuurde belde Nadine met de verzekeringsmaatschappij. Die gaf ons informatie over een lokaal reparatiebedrijf. De afspraak was zo gemaakt zodat de volgende middag het raam vervangen zou worden. We zijn eerst bij Bernadette op bezoek geweest, dit is een vriendin van Nadine van de sportschool. Het is altijd gezellig om haar te zien en te spreken, mede omdat ze vele Europese opvattingen heeft. Ons eind adres was in Shepherdsville, een half uur rijden zuidelijk van Louisville. We hadden een lang weekend bij Tammy en Gary. Derde keer daar en alweer leuk en gezellig. Belangrijkste reden om hier nu naar toe te gaan was omdat Nadine met breivriendinnen Tammy, Betty, Cris en Heidi had afgesproken voor de zaterdag. Eerst hebben we op vrijdagmorgen op ons logeeradres rustig ontbeten en daarna een wandeling gemaakt door hun tuin. Gary heeft er een heel mountainbike/wandel pad aangelegd wat op en af gaat door het bos. Super leuk. Toen we bijna terug waren werden we gebeld door het bedrijf dat onze voorruit ging vervangen: ze stonden op de stoep. Ivar heeft toegekeken hoe de hele operatie plaatsvond. Viel best mee, interessant om te zien. Vrijdagavond zijn we met z’n vieren met twee auto’s naar Bardstown gereden. Daar hebben we pizza en pasta gegeten waarbij ook Gary’s dochter en kleinzoon aanschoven.

Ivar ging vrijdagavond naar Mike. Hartstikke gezellig bij Mike en Lori. Zaterdagmorgen stond er een 10km hardloopwedstrijd op het programma. Dat ging lekker. Daarna even opgefrist in het huis van Mike en toen de fietskleren aangetrokken. Met de auto reden we naar een andere vriend van Mike en vanaf daar vertrokken we met z’n vijven voor een fietstocht. Mijn vier medefietsers gingen op de zaterdag richting het oosten, op zondag weer terug. Ik heb een paar uur meegereden in heerlijke zon en stevige tegenwind. Daarna ben ik omgedraaid en ben alleen teruggefietst. Totaal precies 100km gedaan. Lekker sportdagje. Daarna weer terug gereden naar Shepherdsville.

Op zaterdag kwamen de breivriendinnen bij elkaar. Jammer genoeg heeft Heidi op het laatste moment moeten afzeggen. Betty had weer allerlei lekker eten bij zich en Gary had op vrijdag een kalkoen op de smoker gehad. Na een paar uurtjes gekletst en gebreid te hebben, hebben we ons tegoed gedaan aan al het lekkere eten. Kayla (de dochter van Tammy) kwam met man en zoon ook nog op bezoek. Het was super om iedereen weer te zien. We hebben met de vier breivriendinnen besloten om de “square of the month KAL afghan” te gaan doen. Dus daar hebben we online meteen maar wol voor besteld. Vanaf januari mag er elke maand een vierkant gebreid gaan worden.

Op zondag reden we weer terug naar Louisville. Toen we de ruitenwisser gebruikten maakte die een raar geluid. Toen op maandag naar de garage en er bleek in het mechanisme iets afgebroken te zijn. Pffff, wat een gepruts zeg. Ook niet helemaal fijn voor wat betreft auto’s was het verkopen van Ivar z’n Ford Focus. Een advertentie was zo gezet op diverse plekken. Er kwamen reuze veel onzinnige reacties op. Gelukkig was er ook een serieuze bij. Nadat ik samen met de aspirant koper en z’n zoon een testrit had gemaakt bleek er een oranje lampje op het dashbord te branden. Even laten resetten bij de garage dacht ik nog. Eindresultaat: $1600 reparatiekosten! Er bleek door een kapotte sensor o.a. een defecte brandstof tank en een paar bijbehorende onderdelen kapot! Geen garantie meer en ondanks dat het een bekend probleem is bij Ford, waren we dus ineens $1600 armer. Gelukkig wilde de koper de auto nog hebben, maar zonde van het geld dus.

Tot snel!